Door 
Ze is hoofdredacteur van Women’s Health, bepaalt mede welke vrouwen we op de cover zien en praat dagelijks over gezondheid, beweging en zelfbeeld. Je zou bijna denken dat Lara Steenvoorden het zelf allemaal wel heeft uitgevogeld. Maar juist dat beeld wil ze niet neerzetten. Want ook zij vergelijkt zichzelf. Ook zij voelt zich soms alleen. Ook zij zoekt naar balans. Misschien is dat precies waarom Lara zo goed begrijpt wat vrouwen vandaag nodig hebben: geen perfect plaatje, maar een eerlijk verhaal.
Wanneer je aan Women’s Health denkt, denk je misschien als eerste aan sporten. Aan gezonde voeding, strakke lichamen, hardloopschema’s en vrouwen die om zes uur ’s ochtends al een workout achter de rug hebben terwijl jij nog moet bedenken of je überhaupt uit bed wilt.
Maar dat is niet hoe Lara Steenvoorden naar het merk kijkt.
Sterker nog: toen ze in het sollicitatieproces terechtkwam voor haar huidige functie, wist ze al vrij snel dat ze het breder wilde trekken. Voor haar gaat gezondheid niet alleen over hoe fit je bent of wat je eet. Het gaat minstens zo veel over wat er in je hoofd gebeurt.
“Women’s Health is voor mij voor vrouwen die zowel mentaal als fysiek in beweging willen zijn. En dat kun je ook niet altijd zijn.”
Die laatste zin blijft hangen.
Je kunt niet altijd in beweging zijn.
En misschien is dat wel precies de nuance die we tegenwoordig een beetje zijn kwijtgeraakt.
Gezondheid is geen perfect plaatje
Want gezond leven is bijna een soort prestatie geworden. We meten onze stappen, slaap, calorieën, trainingen en herstel. Online zien we vrouwen die vroeg opstaan, sporten, gezond eten, werken, kinderen hebben en tussendoor blijkbaar ook nog tijd vinden om er fantastisch uit te zien. Klinkt best vermoeiend toch?
Lara ziet het dagelijks.
En ze vindt het soms zorgelijk.
“Gezondheid wordt steeds meer een flex.”
We laten vooral zien wat goed gaat. De transformatie. Het eindresultaat. De voor-en-nafoto. Maar veel minder vaak zien we wat ertussen zit.
De dag waarop het sporten niet lukt. Het moment waarop je jezelf helemaal niet sterk voelt. Of dat je hulp nodig hebt van een trainer, voedingsdeskundige of iemand die je mentaal verder helpt.
Juist dát proces vindt Lara interessant.
Niet alleen: kijk eens waar ik nu sta.
Maar: hoe ben ik hier gekomen?
Het is ook de richting die ze steeds duidelijker kiest met Women’s Health. Andere lichamen. Andere leeftijden. Andere verhalen. Niet alleen de vrouw die haar doel al heeft bereikt, maar ook degene die er middenin zit.
Toen Julia Heetman op de cover verscheen terwijl zij nog midden in haar eigen proces zat, kwamen daar veel reacties op. Vrouwen herkenden zichzelf ineens.
En dat is waar het Lara om gaat. Niet een cover waar je alleen maar naar kijkt en denkt: prachtig. Maar eentje waarbij je denkt: hé, zij lijkt misschien wel een beetje op mij.
En dan kijk je ineens ook anders naar jezelf
Dat Lara dagelijks bezig is met gezondheid betekent niet dat zij immuun is voor alles wat ze ziet.
Integendeel.
Toen ze begon in de mediawereld merkte ze dat ze zichzelf ineens veel meer ging vergelijken. Vanuit, zoals ze het zelf noemt, haar veilige dorpje in Brabant kwam ze terecht in het mediacircus van Amsterdam.
Events. Bekende mensen. Fitfluencers. Iedereen lijkt verzorgd, fit en volledig ‘aan’.
En natuurlijk doet dat iets.
“Dan denk ik ook: moet ik niet fitter zijn? Moet ik niet zus? Moet ik niet zo?”
Tegelijkertijd weigert ze zichzelf daarin kwijt te raken. Ze verschijnt net zo goed ergens zonder of met nauwelijks make-up. Niet omdat ze nooit onzeker is, maar omdat ze niet wil veranderen om in een bepaald plaatje te passen.
Dat verschil vind ik interessant.
Zelfverzekerd zijn betekent blijkbaar niet dat je nooit twijfelt.
Het betekent misschien veel meer dat je twijfelt, maar vervolgens niet automatisch naar die twijfel gaat handelen.
Lara weet inmiddels steeds beter waar ze voor staat.
En dat heeft ze moeten leren.
In het begin van haar functie liet ze zich gemakkelijker meenemen in de mening van anderen. Want ja, wat als iemand het er niet mee eens is? Wat als een keuze kritiek oplevert?
Tot ze zich realiseerde: ik ben hier juist neergezet om míjn visie neer te zetten.
“Ik heb vooral geleerd om heel erg mijn eigen visie te volgen en me daar ook aan vast te houden. En dat is niet makkelijk.”
Nee zeggen hoort daar inmiddels ook bij.
Ook tegen mensen die misschien graag op een cover willen, maar uiteindelijk niet passen bij het verhaal dat Women’s Health wil vertellen.
Want zichtbaarheid alleen is voor Lara nooit het doel.
Het moet ergens over gaan.
Achter een sterke vrouw zit niet automatisch een leven zonder struggles
We praten verder en het gesprek wordt persoonlijker.
Lara vertelt dat ze vijf jaar geleden uit elkaar ging. Haar kinderen waren toen nog heel klein: ongeveer vijf en negentien maanden.
Wat volgde was lange tijd vooral overleven.
Kinderen. Werk. Doorgaan.
Pas na een aantal jaren ontstond er weer wat ruimte voor haarzelf.
En dat vind ik herkenbaar aan dit soort verhalen. Soms denk je midden in een heftige periode helemaal niet: wat doet dit eigenlijk met mij?
Je gáát gewoon.
Tot het rustiger wordt.
En je ineens jezelf weer tegenkomt.
Lara vertelt dat ze na haar scheiding lange tijd vooral op de automatische piloot stond. Terwijl ze normaal juist uitgesproken is, energie heeft en overal iets van vindt, voelde ze een tijd lang veel minder vuur.
Langzaam kwam dat terug.
De zin om te maken. Om zichzelf te ontwikkelen. Om mensen te ontmoeten. Om ergens enthousiast van te worden.
Dat vuurtje is nu misschien wel een van haar grootste drijfveren. Want wat zij zelf heeft teruggevonden, wil ze ook bij andere vrouwen aanwakkeren.
Niet door te zeggen hoe ze moeten leven. Maar door iets te laten zien waardoor iemand zelf denkt: hé, misschien wil ik ook weer iets.
Gezondheid is meer dan hoe je eruitziet
Wat steeds terugkomt in ons gesprek, is dat Lara gezondheid breder wil maken dan alleen uiterlijk en sport.
Want hoe goed je schema ook is, hoe vaak je ook sport of hoe gezond je ook eet: als je mentaal niet lekker zit, voel je je uiteindelijk ook niet goed.
Daarom wil ze met Women’s Health niet alleen maar laten zien wat mensen zouden kunnen dóén, maar ook waarom ze iets doen.
Waarom wil je fitter zijn?
Waarom ben je zo streng voor jezelf?
Waarom moet alles beter?
En voor wie eigenlijk?
Dat zijn vragen die veel interessanter worden zodra je ze echt gaat stellen.
Lara probeert die nuance ook binnen Women’s Health steeds meer te laten zien. Beweging hoeft niet te betekenen dat je vijf keer per week in de sportschool staat. Als jij drie keer per week wandelt, ben je óók bezig.
En gezondheid hoeft niet te betekenen dat je lichaam aan één bepaald beeld voldoet.
De vraag is veel meer:
wat werkt voor jou?
Ook Lara voelt zich soms alleen
Er is nog iets waar Lara opvallend open over is.
Eenzaamheid.
Privé zit Lara in een fase waarin ze steeds beter ontdekt wat bij haar past. Veel vrienden om haar heen hebben inmiddels een relatie en bouwen samen aan hun leven. Soms merkt ze dat haar eigen leven daardoor anders loopt en dat kan best even confronterend zijn. “Er zijn momenten waarop ik me alleen voel,” vertelt ze eerlijk. Tegelijkertijd leert ze juist in deze periode steeds meer om haar eigen pad te volgen, haar leven op haar manier in te richten en te vertrouwen op wat er nog voor haar ligt.
En dan komen automatisch de vragen. Zit ik hier nog goed? Heb ik de juiste mensen om me heen? Waar hoor ik bij?
Misschien verwacht je zo’n zin niet direct van de hoofdredacteur van een groot vrouwenmerk.
Maar waarom eigenlijk niet? We zien iemands baan. Haar Instagram. Een event. Een mooie cover.
We zien niet de zaterdagavond waarop iemand zich alleen voelt. En precies daarom geloof ik zo in dit soort gesprekken.
Omdat het leven nooit uit één versie van iemand bestaat. Je kunt succesvol zijn én zoeken. Sterk zijn én je soms alleen voelen.
Zelfverzekerd zijn én voor de spiegel denken: moet ik niet fitter zijn?
Gelukkig zijn én dagen hebben waarop het gewoon even niet lukt.
Het één haalt het ander niet onderuit, het gevoel is menselijk en het mag er zijn. Welke leeftijd je ook hebt.
Van magazine naar echte verbinding
Misschien is het daarom ook niet verrassend wat Lara nog heel graag met Women’s Health wil bouwen.
Een club.
Niet alleen online. Juist fysiek.
Een plek waar vrouwen elkaar daadwerkelijk ontmoeten. Samen sporten, padellen, luisteren naar verhalen, experts ontmoeten of gewoon praten.
Want hoe verbonden we online ook lijken, Lara mist soms juist de echte verbinding.
“Waarom zijn we niet meer met elkaar bezig?”
Ze droomt van een community van gelijkgestemden. Niet alleen om elkaar op te vangen wanneer het slecht gaat, maar juist ook om mooie dingen te delen.
Om tegen een andere vrouw te zeggen: wat vet wat jij doet.
In plaats van meteen te kijken wat je ervan vindt.
Ze probeert dat ook in haar eigen team en werk door te voeren. Nieuwe stemmen krijgen kansen. Niet automatisch steeds dezelfde bekende namen, maar juist iemand die misschien nog geen enorm cv heeft en wél iets kan.
“Omdat ik dat zelf ook graag had gehad toen ik begon.”
Dat zegt veel over haar.
Liever echte vrouwen dan alleen bekende gezichten
Wat Lara misschien nog wel het meest typeert, is dat ze niet alleen geïnteresseerd is in de bekende naam.
Natuurlijk horen bekende vrouwen ook bij een groot merk als Women’s Health. Maar juist de verhalen van vrouwen die zichzelf melden, vindt ze interessant.
De vrouw uit een dorp ergens in Nederland die iets heeft meegemaakt.
Iemand die iets heeft opgebouwd. Iemand die nog midden in haar proces zit. Want herkenning zit lang niet altijd in bekendheid.
Sterker nog: soms juist niet.
We praten daarover omdat ik zelf ook merk dat ik veel liever een verhaal lees waarvan ik denk: zij zou mijn buurvrouw kunnen zijn, mijn vriendin, iemand die ik op school tegenkom.
Lara herkent dat.
En precies die balans probeert ze te zoeken. Niet alleen het perfecte, bekende gezicht.
Maar echte mensen, met echte levens offline.
In beweging zijn
Aan het einde vraag ik Lara wat ze hoopt dat vrouwen voelen nadat ze iets van Women’s Health hebben gelezen of gezien.
Ze moet lachen.
“Wow, oké. En het liefst: yes.”
Eigenlijk is dat precies wat content volgens haar moet doen. Je hoeft het er niet altijd mee eens te zijn. Je mag geïnspireerd raken, verbaasd zijn of zelfs een beetje boos.
Als het maar iets losmaakt.
“Want waarvoor maken we het anders?”
En daar zit uiteindelijk haar hele visie in.
Beweging, niet alleen fysiek.
Juist ook mentaal.
Een gedachte die verandert. Een grens die je eindelijk aangeeft. Hulp durven vragen. Weer gaan sporten. Een nieuwe vriendin maken. Toegeven dat je je alleen voelt. Of na een paar moeilijke jaren ineens merken dat er weer ergens een vuurtje begint te branden.
Lara heeft niet alle antwoorden.
En misschien maakt juist dát haar verhaal sterk. Ze staat niet aan de zijlijn om andere vrouwen te vertellen hoe het moet.
Ze staat er zelf middenin.
Als moeder. Als vrouw. Als hoofdredacteur. Als iemand die zichzelf soms vergelijkt. Die grenzen leert bewaken. Die zich soms alleen voelt. Die zoekt. Die groeit.
En die ondertussen een van de bekendste gezondheidsmerken voor vrouwen probeert te veranderen van een blad waar je naar kijkt, naar een plek waarin je jezelf kunt herkennen.
Het is misschien niet perfect maar wel echt.
En vooral: in beweging.
