Er zijn mensen die een ruimte binnenlopen en meteen iets zachts meenemen. Rust. Warmte. Humor. Alsof je elkaar al jaren kent, terwijl je elkaar pas net een hand hebt gegeven. Marjon Veenboer is zo iemand. Ze praat zoals ze haar toespraken schrijft: beeldend, grappig, invoelend en altijd raak.
Niet omdat ze ooit droomde van een carrière als trouwambtenaar. Integendeel zelfs.
“Ik had er zelf nooit over nagedacht,” zegt ze lachend.
Inmiddels heeft ze 500 bruidsparen de mooiste dag van hun leven bezorgd. En daarmee vele emotionele dagen van andermans levens beleefd.
Bij de voorbereiding ziet ze mannen huilen die stoer binnenkomen in een korte broek, gestreste partners ontspannen. Alles verandert aan haar keukentafel, waar de gesprekken worden gevoerd. Ze maakt ouders mee, die zich overal mee willen bemoeien, maar vooral bruidsparen die elkaar – tussen de kinderen, drukte en dagelijkse chaos door – opnieuw vinden.
En ergens daartussen bouwde Marjon óók haar eigen onderneming ‘jaikwilmarjon’op.
Van gemeentekrant naar ceremonie
Voordat Marjon trouwambtenaar werd, werkte ze op de afdeling communicatie van de
gemeente Velsen. Ze schreef speeches voor de burgemeester, maakte de gemeentekrant en schreef interviews voor het personeelsblad. Kortom: gewend om verhalen te vertellen.
“Op een dag werd ik benaderd. Wil jij onze BABS zijn? Dat is echt iets voor jou. Je bent representatief en altijd vrolijk”.
Zelf moest ze er eerst om lachen. Een trouwambtenaar? Zij? Maar thuis dacht haar zoon daar
anders over.
“Mam, dat moet je doen.” Dus deed ze het.
En zoals dat vaak gaat bij dingen die uiteindelijk precies blijken te passen, begon het allemaal
doodeng.
Ze moest proeftrouwen met twee collega’s. In een trouwzaal waar ze nog nooit had gestaan. Met een zelfgeschreven speech die ze thuis nog prima vond klinken, maar ineens een stuk spannender werd zodra er mensen tegenover haar zaten.
“Dat schrijven ging goed, maar als Buitengewoon Ambtenaar Burgerlijke Stand moet je ook performen. Spreken met intonatie, stiltes laten vallen en voelen waar de liefde zit”
Dat laatste zegt ze alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Voelen waar de liefde zit. Maar misschien is dat juist haar kracht als ondernemer.
Want waar veel mensen vooral bezig zijn met presteren, omzet draaien of zichtbaar zijn, werkt Marjon volledig op intuïtie. Ze kijkt, voelt en luistert en vertaalt het een en ander in een trouwceremonie.
Ondernemen vanuit gevoel
Het woord ‘ondernemen’ klinkt vaak groot. Alsof je meteen een kantoor nodig hebt met
glazen wanden, een LinkedIn-profiel vol Engelse termen en minstens drie online programma’s.
Maar ondernemen kan ook gewoon betekenen dat je ergens heel goed in bent. Dat mensen je vertrouwen. Dat je werk maakt van iets wat vanzelf lijkt te gaan.
Bij Marjon begon dat met gesprekken aan de keukentafel.
“Ik nodig altijd de mensen uit bij mij thuis, maak het gezellig en probeer mijn bruidsparen op hun gemak te stellen. Thuis zijn ze vaak afgeleid door kinderen, die nog niet naar bed willen of hun opspringende hond”
Dan ontstaan de echte gesprekken. Niet de perfecte versie van een relatie voor Instagram, maar het echte verhaal.
Wat betekenen jullie voor elkaar? Waar ben je op gevallen? Was het liefde op het eerste gezicht? En wat is de toegevoegde waarde van het samenzijn? En natuurlijk altijd benieuwd naar anekdotes en de mooiste quotes.
“ Ik wil ze de liefde weer laten voelen. Na een intake van twee uur, gaan mijn bruidsparen innig de deur uit. Ik haal er altijd uit wat ze zelf niet aan elkaar durven uit te spreken.”
Ieder bruidspaar is uniek
Wat Marjon in al die jaren vooral heeft geleerd? Dat geen enkel liefdesverhaal hetzelfde is.
Dat klinkt cliché, zegt ze zelf ook.
“Maar het is echt zo.”
Ze trouwde streng christelijke stellen die elkaar via een christelijke datingapp ontmoetten. Of mensen van hetzelfde geslacht, woonwagenbewoners, stellen die voor de tweede keer het huwelijksbootje instappen. Maar ook ongeneeslijk zieke trouwlustigen om hun liefde voor de overblijvende partner te bevestigen. Of stellen die al tien jaar samen waren en stiekem trouwden om gedoe met familie te voorkomen.
En natuurlijk: heel veel Tinderliefdes. “Vroeger ontmoetten mensen elkaar in de kroeg. Of in de kerk. Nu is het gewoon Tinder.” Ze zegt het zonder oordeel.
Sterker nog: ze vindt het eigenlijk prachtig. Want uiteindelijk maakt het niet uit waar liefde begint.
Humor werkt beter dan perfectie
Vraag Marjon hoe ze haar stijl omschrijft en ze antwoordt direct:
“ Met gevoel en humor” Niet zoetsappig.
Geen ingestudeerd toneelstuk, geen ellenlange verhalen over zichzelf.
“Het is hún verhaal.” En dat lijkt simpel, maar in een tijd waarin iedereen zichtbaar wil zijn, is
dat best bijzonder. Ze begrijpt iets wat veel ondernemers vergeten: Mensen willen zich gezien voelen, niet onder
de indruk. Dus vertelt ze anekdotes. Kleine herkenbare momenten, die het bruidspaar ontroeren zonder zich ongemakkelijk te voelen. Dingen waar gasten om
lachen. “Interactie met de gasten is heel belangrijk” En ondertussen bewaakt ze continu de sfeer.
Kinderen die rondrennen, een microfoon die niet werkt, ringen die nog op de hotelkamer liggen, een huwelijksakte die bijna de vijver in waait. Het hoort er allemaal bij, ondernemen is namelijk zelden perfect. Er gaat altijd wel iets mis. De vraag is alleen: hoe beweeg je mee? Dat doet Marjon feilloos. “Je moet improviseren.” En misschien is dat wel de beste ondernemers les die er bestaat.
De creatieve arbeid waar niemand over praat
Een trouwambtenaar staat misschien maar veertig minuten voor een groep, maar daar
gaat veel meer aan vooraf. Na het horen van het verhaal van het bruidspaar volgt een creatief proces van schrijven en getuigen vragen naar anekdotes. Marjon plant na gesprekken bewust haar agenda leeg om direct te kunnen schrijven.
“Dan zit het er nog goed in.” Ze oefent haar speeches hardop.
Toen haar eigen dochter ging trouwen, nam ze haar laptop zelfs mee naar Griekenland.
“Dan krijg je ineens allemaal ideeën.” Dat herkenbare moment waarop inspiratie zomaar opduikt tijdens een vakantie, onder een dekentje op een balkon, met uitzicht op zee.
Alsof je hoofd pas ruimte krijgt zodra je even uit de dagelijkse drukte stapt. Het laat ook iets anders zien: ondernemen houdt niet op om vijf uur.
Trouwceremonie anno nu
Wat opvallend is: Marjon ziet ceremonies veranderen.
Niet per se slechter worden, wel anders. Bruidsparen willen tegenwoordig vooral dat hun gasten het gezellig hebben. Er zijn trends via
TikTok en Instagram. Audioberichten die worden afgespeeld voordat de bruid binnenkomt. Persoonlijke geloftes, symbolische rituelen.
En ondertussen zijn er ook steeds meer meningen van buitenaf, familieleden die zich bemoeien met de gastenlijst. Moeders die vinden dat oom Piet echt moet komen, vriendinnen die een Pinterest-perfecte bruiloft verwachten.
“Het gaat soms bijna niet meer over het bruidspaar.” De perfecte relatie is content geworden.
En juist daarom verlangen mensen misschien zo naar échte verbinding, naar iemand die even door alle trends heen kijkt. Die zegt: waar gaat het nou eigenlijk om? Dat is precies wat Marjon doet.
Ze brengt mensen terug naar elkaar, naar de reden waarom ze ooit verliefd werden. Naar het gevoel onder alle planning.
En eerlijk: misschien hebben we dat allemaal af en toe nodig.
Het mooiste moment
Vraag Marjon naar haar favoriete moment van een ceremonie en ze hoeft niet lang na te
denken. Niet het jawoord, niet de kus, niet het applaus. Maar het moment daarna. Wanneer het bruidspaar samen wegloopt. Hand in hand. Even weg van alle gasten.
“Ik vind het mooi als ze samen nog heel even hun eigen moment hebben. En dan zoek ik ze op. Geen ouders die erop duiken, geen felicitaties. Gewoon samen voelen: we zijn getrouwd.
En na afloop een vette knuffel: dankjewel, het was fantastisch”
Misschien is dat uiteindelijk waar zowel liefde als ondernemen om draait. Dat je af en toe even stilstaat. Tussen alle verwachtingen, meningen en drukte door.
En denkt: dit is van ons samen.
