Er zijn vrouwen waarvan je meteen denkt: jij hebt het begrepen. Niet omdat alles perfect is,
integendeel, maar omdat ze durven te kiezen. Voor zichzelf. Voor hun gezin. Voor een leven
dat klopt. Sahrissa Lingg, maar noem haar vooral Saar, is zo’n vrouw. Moeder van twee
jongens, ondernemer in hart en nieren en inmiddels al twee jaar permanent inwoner van Ibiza.
En nee, haar verhaal begint niet met een strak businessplan of een vijfjarenstrategie. Het
begint met een gevoel. Met een avond aan tafel tijdens corona. Met een gedachte die veel
mensen hebben, maar zelden durven uitspreken: kunnen wij dit ook?
Van Amsterdam-Zuid naar het eilandgevoel
“Wij kwamen thuis en dachten: zij gaan gewoon naar Ibiza… hoe cool is dat? En toen dacht
ik: kunnen wij dat ook? Ja, natuurlijk.”
Wat volgt is geen sprookje, maar een proces. Saar en haar man Michael (projectontwikkelaar)
besluiten het gewoon te doen. Eerst een proefjaar. Werken op afstand. Vliegen heen en weer
naar Amsterdam. Een beetje zoeken, een beetje aftasten.
Tot ze weer terug gingen naar Nederland. “En toen voelde het… grijs. Dat doet iets met je.
Als je elke dag wakker wordt met blauwe lucht, verandert er iets vanbinnen.” Het is precies
dat contrast dat uiteindelijk de doorslag geeft. Niet alleen de zon, maar de ruimte. De rust. De
manier van leven. En misschien nog wel belangrijker: het besef dat het ook anders kan.
Moederschap, maar dan anders
Verhuizen met kinderen is geen kleine beslissing. Zeker niet als je van de stad naar een eiland
gaat. Van Amsterdam naar de natuur. Van Nederlands naar Spaans onderwijs. “Het was
wennen. Zeker voor onze oudste. Maar we hebben bewust gekozen voor Spaanse scholen.
Integratie vinden we belangrijk.” En dat betekent ook: zelf uit je comfortzone stappen.
“Ik vind Spaans echt moeilijk. Mijn kinderen vertalen nu voor mij. Dan voel ik me soms echt
een beetje een domoor.” Ze lacht erbij, maar het zegt veel. Over durven toegeven dat je iets
niet kan. Over opnieuw beginnen. Over groeien, ook als volwassene.
En uiteindelijk ziet ze vooral de winst. “Het is zo’n verrijking voor mijn kinderen. Een andere
taal, een andere cultuur. Dat nemen ze de rest van hun leven mee.”
Ondernemen zonder plan (maar mét lef)
Wat Saar doet op Ibiza? Landscaping oftewel landschapsarchitectuur, dat is misschien wel het
mooiste deel van haar verhaal: het ontstond gewoon. “Ik begon met een project. En toen ging
het al van mond-tot-mond. Mensen zeiden: hé doe jij iets met bomen, planten en wil je eens
bij mij komen kijken? En toen dacht ik: ja, waarom niet?”
Vandaag de dag ontwerpt en realiseert ze tuinen voor voornamelijk internationale klanten op
het eiland. Nederlanders, Duitsers, Engelsen mensen met een huis onder de zon, maar zonder
tijd of kennis om er echt iets bijzonders van te maken.
En Saar? Die maakt er iets van. “Ik ben anders dan de lokale mensen. Ik kijk anders naar een
tuin. Voor mij is het geen sluitpost. Een boom of een plant? Die groeit alleen maar in
waarde.”
Het is een visie die raakt. Omdat het niet alleen over tuinen gaat, maar over keuzes maken.
Over investeren in wat echt blijft.
De kracht van iets mooier maken
Als je Saar vraagt waar haar talent ligt, hoeft ze niet lang na te denken. “Dingen mooier
maken. Dat is mijn ding. Je outfit, je interieur… en nu dus met planten en bomen. Ik zou
willen dat ik dit eerder had ontdekt.”
Het zit diep. Ze had eerder een sieradenbedrijf, werkte in het vastgoed, stapte zelfs nog twee
jaar in een IT-bedrijf (“oh my god, zo anders!”), maar uiteindelijk komt ze steeds terug bij
hetzelfde: creëren.
En misschien nog wel belangrijker: voelen.
“Ik zit echt in een feelgood business. Mensen worden er blij van. We praten eerst uitgebreid
over wat ze mooi vinden, hoe ze leven en hoe ze hun buitenruimte écht willen gebruiken.
Daar luister ik goed naar, maar ik probeer ze ook te verrassen. Dat ze denken: hier had ik zelf
nooit aan gedacht. En dan zeggen ze: kan jij dit maken? Ja, dat kan ik.
Ik benoem natuurlijk de bomen en planten waar mijn passie ligt, maar ik kijk altijd naar het
totaalplaatje. Hoe loopt een tuin, waar zit het licht, waar wil je zitten, waar wil je juist
beschutting? Ik ben met name goed in het optimaal benutten van alle ruimtes van een project,
zodat elke hoek klopt en iets toevoegt.
Als tuinarchitect ontwerp ik inmiddels ook zwembaden, poolhouses, buitenkeukens en
pergola’s eigenlijk alles wat het buitenleven niet alleen mooier, maar ook fijner en
persoonlijker maakt. Voor mij gaat het erom dat een plek echt gaat leven en past bij de
mensen die er gebruik van maken.”
Er zit iets ontwapenends in haar enthousiasme. Geen grootspraak, geen opgeklopt verhaal.
Gewoon iemand die doet waar ze goed in is en daar zichtbaar gelukkig van wordt.
Ondernemen zonder ratrace
Wat misschien nog wel het meest opvalt in Saars verhaal, is hoe haar definitie van succes is
veranderd. “Ik heb jarenlang keihard gewerkt. Echt in die ratrace. Het moet, het moet, het
moet.”
Nu niet meer. “Succes is voor mij: gelukkig zijn. Peace of mind. Blij wakker worden. Niet
denken: oh shit, ik moet weer.” Het is een verschuiving die veel vrouwen herkennen maar niet
altijd durven doorvoeren. Minder gericht op geld, meer op gevoel. Minder op moeten, meer
op mogen.
En opvallend genoeg lijkt dat juist te werken. “Ik trek nu gewoon leuke opdrachten aan.
Mensen vinden mij, terwijl ik er niet eens veel over post. Dat is toch bijzonder?” Misschien is
het geen toeval. Misschien is het precies wat er gebeurt als je op de juiste plek zit, en doet wat
bij je past.
De realiteit achter het droomplaatje
Toch is niet alles zon en zee. Zeker niet als het gaat om ondernemen en bouwen op Ibiza.
“Het is een streng eiland. Alles is beschermd. Een vergunning kan één tot tien jaar duren.”
Ja, tien jaar. “En als je iets koopt dat illegaal is, moet je het afbreken. En krijg je een boete.
Geen grap.” Het is de kant die je minder vaak hoort. De bureaucratie. De onzekerheid. De
frustratie.
Maar ook dat hoort erbij. “Daarom doen we niet alleen Ibiza. We werken door heel Spanje. Je
moet flexibel zijn.” Het is ondernemen in zijn puurste vorm: kansen zien, maar ook realistisch
blijven.
Ibiza is niet altijd wat je denkt
Wie aan Ibiza denkt, denkt vaak aan clubs, champagne en lange nachten. Maar volgens Saar
is dat maar één kant van het eiland.
“Je hebt twee Ibiza’s. De jetset, ja. Maar ook de natuur. De rust. Het platteland. Gisteren
hebben we 35 kilometer gefietst door de campo. Dat is waanzinnig mooi.”
Ze kiest bewust voor die kant. Voor het buitenleven. Voor eenvoud. Voor verbinding met de
natuur en met de mensen om haar heen. “Mijn buurvrouw heeft kippen, daar haal ik eieren.
De andere heeft fruit en groenten. We eten van het land. Minder bewerkt eten. Dat is zo’n
verschil.” Het klinkt bijna idyllisch, maar er zit ook een bewuste keuze achter. Voor een ander
tempo. Een andere prioriteit.
Dromen blijven dromen
En dromen? Die heeft Saar nog steeds. “Ik zou ooit zelf een huis willen bouwen op Ibiza. Dat
is wel echt een droom.”
Maar ook hier geldt: geen naïviteit. “Het is niet makkelijk. Maar we zijn altijd op zoek.
Altijd.” Dat ‘altijd’ zegt alles. Niet stilzitten. Niet achteroverleunen. Maar blijven bewegen.
Blijven creëren.
En nu?
Blijft ze voor altijd op Ibiza? Ze glimlacht. “Dit is mijn gelukkigste jaar ooit. Dus nu zeg ik:
ja.”
Maar ze weet ook: het leven verandert. “Misschien later weer iets anders. Maar nu is het goed.
Echt goed.” En misschien is dat wel de kern van haar verhaal. Niet dat alles vastligt. Niet dat
het perfect is. Maar dat het klopt op dit moment.
Wat we kunnen leren van Saar
Misschien zit de kracht van dit verhaal niet in de verhuizing, ondernemerschap of in Ibiza.
Maar in de keuze om te luisteren naar dat ene stemmetje. Dat zegt: kan dit ook anders?
Saar liet zien dat het antwoord vaak simpel is. Ja, dat kan. Als je durft.
