Ze wilde vroeger stewardess worden. Net als haar moeder. En eigenlijk was dat ook niet zo gek, want haar biologische vader was piloot. Reizen, mensen ontmoeten en verhalen verzamelen zaten er van jongs af aan al in.
Toch had niemand, Sophia zelf misschien nog wel het minst kunnen voorspellen dat ze jaren later haar roeping zou vinden als trouwambtenaar.
Maar soms gebeurt dat. Soms komt een droom niet als kinderverlangen naar boven, maar pas later. Op een onverwacht moment. Tijdens een romantische film op de bank. Of tijdens een lunchpauze, scrollend door vacatures.
En soms weet je ineens: dit is het.
Voor Sophia begon alles met een gevoel. Een gevoel dat ze niet meer losliet.
Van Mexico naar Nederland
Sophia werd geboren in Mexico. Op haar vierde verhuisde ze naar Nederland, nadat haar moeder verliefd werd op haar Nederlandse vader.
Ze groeide op tussen twee culturen, twee talen en twee werelden.
“Mi casa es su casa,” zegt ze lachend. “Die Mexicaanse warmte zit gewoon in mij.”
Het is precies die combinatie van haar Latijns-Amerikaanse roots en Nederlandse nuchterheid die haar vandaag de dag zo uniek maakt.
Want waar Nederlanders soms wat gereserveerder zijn, brengt Sophia een vanzelfsprekende warmte mee. Een openheid. Een gevoel van thuiskomen.
En misschien is dat wel precies waarom bruidsparen zich zo snel op hun gemak voelen bij haar. Want een ceremonie gaat niet alleen over de juiste woorden. Het gaat over vertrouwen. Over jezelf durven laten zien.
Over je verhaal delen met iemand die er zorgvuldig mee omgaat.
Negen jaar in de lucht
Voordat Sophia trouwambtenaar werd, vloog ze negen jaar als stewardess bij de KLM.
Een baan die perfect aansloot bij wie ze is: sociaal, nieuwsgierig en altijd geïnteresseerd in mensen.
“Ik ben echt een mensenmens.”
Tijdens haar jaren in de lucht ontmoette ze duizenden mensen. Van zakenreizigers tot gezinnen op weg naar hun vakantie. Ze luisterde naar verhalen, zag emoties en leerde hoe belangrijk verbinding is.
Zonder dat ze het wist, legde ze toen al de basis voor haar huidige werk. Want ook als trouwambtenaar draait alles om mensen.
Om luisteren, om aanvoelen.
Om precies de juiste woorden vinden voor emoties die soms moeilijk uit te spreken zijn.
“Ik wil trouwambtenaar worden”
Sommige carrières ontstaan vanuit een strak vijfjarenplan.
Die van Sophia niet. Ze zat thuis op de bank, keek weer eens naar een romantische film en zei tegen haar man:
“Ik wil trouwambtenaar worden.”
Zijn reactie? “Leuk. Maar hoe ga je dat doen?” Geen dure cursussen. Geen uitgebreide businessplannen. Sophia deed wat ze altijd doet: ze kwam in actie.
Tijdens haar lunchpauze opende ze Indeed en zag ze een vacature bij de gemeente Dronten.
“Dat is een teken,” dacht ze.
Ze solliciteerde, en werd aangenomen.
Beëdigd vanuit haar geboorteland
Het was coronatijd. De beëdiging zou online plaatsvinden via Teams.
En dat kwam eigenlijk perfect uit. Want Sophia zat op dat moment in Mexico, haar geboorteland, samen met haar man en twee zoons.
Met haar wekker gezet, haar make-up gedaan en een nette blouse boven haar vakantiekleding aan, werd ze vanuit Mexico officieel beëdigd als BABS. Een symbolischer begin had ze zich misschien niet kunnen wensen.
Een nieuwe carrière, gestart op de plek waar haar verhaal ooit begon.
De sprong naar het ondernemerschap
Na twee jaar in dienst bij de gemeente nam Sophia een besluit dat veel ondernemers zullen herkennen.
Ze wilde meer vrijheid. Meer ruimte. Meer mogelijkheden. Dus besloot ze zelfstandig verder te gaan. Ondanks het risico dat ze haar beëdiging zou verliezen.
“Wat als?” vroeg ze zichzelf.
Maar ze wist ook: de vraag die blijft knagen is vaak veel erger dan het risico dat je neemt. En dus sprong ze. Een beslissing waar ze geen moment spijt van heeft gehad. Want al snel ontdekten bruidsparen haar.
Niet alleen vanwege haar warme persoonlijkheid, maar ook vanwege haar tweetaligheid.
Liefde kent geen taalbarrières
Dankzij haar Mexicaanse roots en tweetalige opvoeding begeleidt Sophia regelmatig internationale ceremonies.
Een Nederlandse bruidegom met een Spaanse bruid.
Een Amerikaans stel dat kiest voor een bruiloft in Nederland. Families waarin meerdere talen samenkomen. Sophia schakelt moeiteloos tussen Nederlands, Spaans en Engels.
Maar vergis je niet: ze is er niet alleen voor internationale stellen.
“Ik doe ook Nederlandse ceremonies. Met net zoveel liefde.”
Wat bruidsparen uiteindelijk kiezen, heeft volgens haar weinig met taal te maken. Het gaat om de klik. De energie. Het gevoel dat iemand écht begrijpt wie jullie zijn.
“Het zijn een soort mijn kindjes”
Vraag Sophia wat ze het allermooiste vindt aan haar werk en haar ogen beginnen te glimmen.
“Je bouwt echt iets op met een bruidspaar.” Vanaf het eerste gesprek duikt ze in hun leven.
Hoe zijn ze opgegroeid? Waar leerden ze elkaar kennen? Wat was hun eerste indruk van elkaar? Waar was die eerste kus?
En vooral: waarom kiezen ze vandaag opnieuw voor elkaar?
“Ik noem ze weleens mijn kindjes.”
Negen maanden lang leef je toe naar een nieuwe fase in je leven. En zo voelt het voor haar ook.
Ze groeit mee met het bruidspaar.
Leeft mee.
Voelt mee.
En vertelt uiteindelijk hun verhaal alsof ze er zelf onderdeel van is geworden.
Meer dan alleen de ceremonie
Waar veel mensen Sophia kennen als trouwambtenaar, kiezen steeds meer bruidsparen haar ook als ceremoniemeester. En eigenlijk is dat helemaal niet zo verrassend.
Wie haar spreekt, merkt al snel dat organiseren, overzicht bewaren en vooruitdenken haar tweede natuur zijn. Ze houdt ervan als alles klopt. Niet alleen tijdens de ceremonie, maar gedurende de hele trouwdag.
“Ik ben echt een regelaar,” zegt ze lachend. “Ik vind het heerlijk als alles op rolletjes loopt.”
Juist doordat ze beide rollen kent, ziet ze vaak dingen die anderen over het hoofd zien. Ze denkt mee over de planning, geeft advies over de volgorde van de dag en helpt bruidsparen keuzes maken waar ze zelf misschien nog niet aan hadden gedacht. Van het kiezen van een ceremoniemeester tot het voorkomen van lange felicitatierijen of het betrekken van ouders en kinderen bij bijzondere momenten: Sophia kijkt altijd verder dan alleen haar eigen onderdeel van de dag.
Voor haar draait een bruiloft niet om een strak draaiboek, maar om rust. Zodat het bruidspaar zich nergens druk over hoeft te maken en volledig kan genieten van één van de mooiste dagen van hun leven.
Niemand mag zich vergeten voelen
Waar veel mensen denken dat een trouwceremonie alleen draait om het bruidspaar, kijkt Sophia verder.
Veel verder.
Ze betrekt ouders, grootouders, getuigen en kinderen actief bij de ceremonie. Want achter elk liefdesverhaal schuilt een hele familiegeschiedenis.
Een oma die altijd klaarstond. Een moeder die de ringen overhandigt. Een kind dat mag helpen bij het afslaan van de hamer. Zelfs dierbaren die er niet meer zijn, krijgen een plek.
“Tranen zullen er toch wel komen,” zegt Sophia. “Maar het zijn wel de mensen die je er graag bij had willen hebben.”
Juist die aandacht voor de mensen om het bruidspaar heen maakt haar ceremonies zo bijzonder.
Niemand voelt zich buitengesloten.
Iedereen hoort erbij.
De momenten die je nooit vergeet
Niet ieder verhaal kent een zorgeloze aanloop.
Sophia maakte mee dat een vader, die zijn dochter vanuit een rolstoel naar het altaar zou begeleiden, een week voor de bruiloft overleed.
Ze hielp de bruid om haar moeder die rol te geven. Dacht mee over een lege stoel met een foto.
Over kleine gebaren die grote betekenis krijgen.
Ook kreeg ze ooit het verzoek voor een spoedhuwelijk. Een bruid had gehoord dat ze terminaal ziek was en nog maar kort te leven had.
Sophia schakelde direct. Maar voordat de ceremonie kon plaatsvinden, overleed de bruid. Het zijn verhalen die je niet loslaten.
Die je raken. Maar die haar ook herinneren aan waarom haar werk zo belangrijk is.
Liefde wacht niet. Het leven ook niet.
Geen concurrentie, alleen verbinding
In een wereld waarin ondernemers elkaar soms vooral zien als concurrenten, kijkt Sophia daar heel anders naar.
“Ik zie niemand als concurrent.”
Volgens haar draait het niet om beter zijn dan een ander.
Het draait om de juiste match. Iedere trouwambtenaar heeft een eigen stijl.
Een eigen energie. Een eigen verhaal.
“Niemand is hetzelfde.”
Die gedachte neemt ze ook mee in haar ondernemerschap. Ze gelooft in samenwerken. In elkaar iets gunnen. In elkaar versterken.
Misschien juist omdat ze weet dat er voor iedereen genoeg ruimte is.
Grenzen bewaken
Toch is ondernemen niet alleen maar doen wat je leuk vindt.
Het betekent ook grenzen stellen. En dat vindt Sophia soms nog best lastig. Want als ze eenmaal betrokken is bij een bruidspaar, staat ze aan.
Altijd.
Gelukkig helpt haar man Richard haar daarbij. Hij herinnert haar eraan dat niet alles direct hoeft. Dat ze ook mag uitrusten. Dat ze niet altijd beschikbaar hoeft te zijn. Een belangrijke les voor iedere ondernemer.
Want passie is prachtig.
Maar alleen als je ook goed voor jezelf blijft zorgen.
Dromen van internationale bruiloften
Alsof haar agenda nog niet vol genoeg is, richtte Sophia ook haar eigen community op: Casa Kahlo Society.
Een netwerk waarin verbinding, internationaliteit en samenwerking centraal staan.
En dromen? Die heeft ze nog genoeg. Meer bruiloften in het buitenland. Meer internationale ceremonies.
Meer mensen helpen om hun liefdesverhaal op een persoonlijke manier te vertellen.
“Groter worden,” zegt ze.
Niet per se in aantallen. Maar in impact.
Wat mensen zich over twintig jaar nog moeten herinneren
Als je Sophia vraagt wat ze hoopt dat bruidsparen zich over twintig jaar nog herinneren, hoeft ze niet lang na te denken.
“Dat ze zich gezien voelden.”
Dat hun verhaal écht werd verteld. Dat vrienden en familie hen die dag misschien nog beter leerden kennen. Dat iedereen even onderdeel was van hun liefde.
En natuurlijk hoopt ze dat ze zich haar herinneren. Die Mexicaanse warmte.
Dat gevoel van thuiskomen. Die ene ceremonie waarin iedereen even vergat dat er een script was.
En waarin het alleen nog maar draaide om wat er écht toe doet.
Liefde.
Verbinding.
En de mensen die ons vormen tot wie we zijn.
