Er zijn van die vrouwen die een ruimte binnenlopen en meteen iets rustigs meenemen. Geen groot ego, geen overdreven energie, geen “kijk mij eens”. Marjan is zo iemand. Een vrouw met een indrukwekkend cv, een achtergrond in de professionele danswereld, een carrière als HR-directeur in de hotellerie én tegenwoordig ademcoach. Maar achter dat indrukwekkende rijtje zit vooral een verhaal over opnieuw beginnen. Over vallen, doorgaan, opnieuw voelen en uiteindelijk ontdekken dat succes niet altijd zit in harder werken, maar soms juist in zachter worden.
We spreken af in een rustige setting. Gemberthee erbij en een ontspannen sfeer. Al snel wordt duidelijk: dit gesprek gaat niet alleen over ondernemen. Het gaat over identiteit. Over prestatiedruk. Over burn-outs, controle loslaten en over de vraag die steeds meer vrouwen zichzelf stellen: “Is dit het nou?”
Van Brabants meisje naar balletacademie
Marjan groeide op in Brabant en wist al jong wat ze wilde; professioneel danser. Geen hobby op woensdagmiddag, maar volledig gaan voor een leven in de kunst.
“Ik was extreem gedisciplineerd,” vertelt ze. “Bloed is goed, pijn is fijn. Opgeven was geen optie.”
Ze volgde de Hogeschool voor de Kunsten in Amsterdam, trainde jarenlang op topniveau en vertrok zelfs naar New York om zich verder te specialiseren in moderne ballettechnieken. Een wereld van competitie, perfectionisme en voortdurend presteren.
“Je bent continu bezig met beter worden. Met doorgaan. met jezelf bewijzen.”
En dat deed ze ook. Maar haar lichaam dacht daar op een gegeven moment anders over.
Vijf hernia’s en tóch doorgaan
Tijdens haar dansopleiding kreeg Marjan al te maken met ernstige rugproblemen. Hernia’s. Niet één, maar meerdere.
“Mijn lijf gaf eigenlijk al heel vroeg signalen af. Maar ik luisterde er totaal niet naar.”
Want stoppen? Dat deed ze niet. Dus ging ze door. Tot het letterlijk niet meer ging. “Ik moest uiteindelijk stoppen met dansen. Dat was heftig. Dans was mijn identiteit.” Toch bleef de behoefte om mensen te begeleiden aanwezig. Ze gaf jarenlang les, coachte anderen en ontdekte dat ze energie kreeg van mensen helpen groeien.
“Dat enthousiasmeren, begeleiden, overdragen… dat zat er eigenlijk altijd al in.”
Van de dansvloer naar de boardroom
Wat daarna volgde, had ze zelf nooit zien aankomen.
Via een functie als consulent in de theaterwereld rolde ze de HR-kant op. Eerst voorzichtig, later volledig. Hospitality bleek onverwacht goed bij haar te passen.
“Het internationale, het menselijke, het dynamische… ik vond het fantastisch.”
En dus werkte ze zich omhoog. Uiteindelijk werd ze HR-directeur van het iconische Conservatorium Hotel in Amsterdam. Een functie met aanzien, verantwoordelijkheid en lange werkdagen.
“Ik werkte makkelijk zestig uur per week.” Van buitenaf zag het eruit als succes. Mooie functie, mooie titel, mooi salaris. Maar vanbinnen begon er iets te wringen.
De burn-out die alles veranderde
De coronaperiode werd voor veel mensen een kantelpunt. Ook voor Marjan.
“Ik dacht nog steeds: we gaan dit fixen. Ik bleef doorgaan. Maar eigenlijk ging ik er zelf langzaam aan onderdoor.” Ze belandde in een burn-out. En hoewel dat op dat moment verschrikkelijk voelde, noemt ze het nu misschien wel “het beste wat haar had kunnen overkomen.”
“Je wordt ineens keihard geconfronteerd met jezelf. Wat ben ik eigenlijk aan het doen? Voor wie? En waarom?” Een vraag die ze zichzelf jarenlang niet had gesteld. Want als je altijd doorgaat, voel je vaak pas laat dat je ergens volledig van verwijderd bent geraakt.
Terug naar het lichaam
Tijdens haar herstel kwam Marjan automatisch weer terug bij iets wat ze eigenlijk haar hele leven al kende: lichaamswerk.
Ze begon opnieuw met bewegen, met voelen en uiteindelijk met een opleiding tot ademcoach. Geen snelle cursus van een weekend. Maar een intensieve, professionele opleiding.
“En daar voelde ik voor het eerst echt: oh… dit klopt.” Niet omdat ze per se ondernemer wilde worden. Maar omdat alles samenkwam. Haar achtergrond als danser, haar ervaring in coaching, haar kennis van stress, burn-outs en menselijke patronen.
“Het voelde alsof alle losse puzzelstukjes ineens op hun plek vielen.”
Wat doet een ademcoach eigenlijk?
Voor wie nu denkt: leuk hoor, maar wat dóét een ademcoach precies?
Je bent niet de enige, ik vroeg het mezelf ook af. Want ademwerk klinkt voor veel mensen nog altijd een beetje zweverig.
En precies daar wil Marjan graag vanaf. “Ik ben heel nuchter,” zegt ze lachend. Volgens haar draait ademwerk vooral om bewustwording.
“De meeste mensen leven continu in hun hoofd. Ze staan altijd aan. Door bewust te ademen ga je terug naar je lichaam.” Tijdens een sessie werkt ze onder andere met de bewust verbonden ademhaling. Daarbij verbind je de in- en uitademing met elkaar, waardoor je uit je hoofd en meer in je gevoel komt.
“Er kunnen emoties loskomen. Verdriet, boosheid, angst, spanning. Dingen waarvan je dacht dat je ze allang verwerkt had.” En dat klinkt misschien intens, dat is het soms ook. Maar volgens Marjan zit daar juist de kracht.
“Je lijf onthoudt dingen die je hoofd allang heeft weggestopt.”
Geen zweverige coach, maar veiligheid en vertrouwen
Wat opvalt aan Marjan is dat ze totaal niet overkomt als het stereotype ‘spirituele coach’.
Geen moeilijke termen, geen vaag gedoe, juist heel helder. En misschien is dat precies waarom mensen zich veilig bij haar voelen. “Ik denk dat mensen voelen dat er geen oordeel is.” Ze werkt met mannen én vrouwen, jongeren met faalangst, mensen met burn-outs, stellen, moeders en dochters. “Ik geloof juist heel erg in die mix. Iedereen draagt iets mee.”
Haar kracht zit volgens haarzelf vooral in de combinatie van levenservaring, lichaamswerk en haar corporate achtergrond.
“Ik snap die prestatiewereld. Ik heb er zelf middenin gezeten.” En dat maakt haar ook interessant voor bedrijven.
Ademwerk in de corporate wereld
Waar adem coaching voor veel mensen nog voelt als iets dat thuishoort op retreats in Portugal of yogaweekenden op Ibiza, ziet Marjan juist enorme kansen binnen organisaties.
“Zoveel mensen staan continu in de overlevingsmodus.”
Volgens haar wordt stress nog veel te vaak genormaliseerd. “Hoog ademen, slecht slapen, altijd ‘aan’ staan… mensen denken dat het normaal is geworden.” Terwijl ademhaling volgens haar juist een enorme impact heeft op mentale gezondheid, focus, herstel en zelfs langdurige uitval.
“Vanuit mijn HR-achtergrond heb ik zoveel ziekteprocessen gezien. Ik geloof echt dat bewust ademwerk daar een grote rol in kan spelen.” En eerlijk: dat klinkt eigenlijk helemaal niet zo gek. Want hoe vaak nemen we op een werkdag écht even rust?
Zonder telefoon, zonder laptop, zonder honderd openstaande tabbladen in ons hoofd.
Ondernemen zonder jezelf te verkopen
Toch blijkt het ondernemen zelf misschien nog wel de grootste uitdaging.
“Holy shit,” zegt ze lachend. “Marketing en sales vond ik echt doodeng.” Want hoe verkoop je iets wat zo persoonlijk is? “Ik verkoop geen product. Mensen moeten zich veilig voelen.” En dat maakt social media ingewikkeld. Waar tegenwoordig alles draait om zichtbaarheid, ‘koop nu’-buttons, voelt dat voor haar vaak onnatuurlijk.
“Ik heb echt een hekel aan dat hele: klik hier, koop dit programma, word in drie weken de beste versie van jezelf.” Toch weet ze ook dat zichtbaarheid belangrijk is. En daarin zit ze nu middenin een leerproces. “Ik besef wel dat mensen moeten weten wie ik ben en wat ik doe.”
Haar kinderen moedigen haar inmiddels regelmatig aan om meer video’s op te nemen. “Mega ongemakkelijk,” lacht ze. Maar misschien is dat ook ondernemen. Niet ineens alles perfect kunnen.
Maar jezelf steeds opnieuw durven laten zien.
De eenzaamheid van ondernemen
Wat weinig mensen hardop zeggen, zegt Marjan wél. Ondernemen kan eenzaam zijn. “Heel eenzaam zelfs.”
En dat terwijl ze zichzelf juist iemand noemt die goed alleen kan zijn. “Ik ben graag alleen. Maar dat betekent niet dat ik altijd alleen wil werken.” Ze mist soms sparringpartners. Collega’s gewoon even kunnen overleggen.
“Na een sessie ben ik de gelukkigste persoon op aarde. Maar het ondernemen eromheen… dat doe je toch echt alleen.” Tegelijkertijd heeft het haar ook veel geleerd. Over vertrouwen, over lef, en over loslaten. “Goed is soms ook gewoon goed genoeg.”
Vrijheid krijgt ineens een andere betekenis
Wat ze ervoor terugkreeg? Vrijheid. Echte vrijheid, niet alleen financieel of praktisch. Maar vooral mentaal.
“Ik heb nu veel meer balans.” Natuurlijk is ze nog steeds bezig met haar onderneming. Ook ’s avonds. Ook in het weekend. Maar het verschil is dat ze nu zélf bepaalt hoe. “Die flexibiliteit is goud waard.” Even wandelen overdag, ademhalen, voelen. Niet meer continu overleven.
“De meeste mensen ademen verkeerd zonder het te weten”
Volgens Marjan zit een groot deel van onze stress letterlijk in onze ademhaling.
“De meeste mensen ademen hoog. Vanuit hun borst.” En dat houdt het lichaam constant in een soort fight-or-flight-modus.
“We leven in een tijd waarin iedereen continu aanstaat.” Werk, social media, presteren eigenlijk alles tegelijk.
“Extern wordt intern.” En juist daarom is bewust ademhalen volgens haar geen luxe meer, maar noodzaak. Een simpele oefening die ze vaak meegeeft?
Vier tellen inademen door de neus.
Zes tellen uitademen door de mond.
“Altijd langer uit dan in. Daarmee kalmeer je je zenuwstelsel vrijwel direct.”
Opnieuw leren voelen
Wat misschien nog wel het mooiste is aan Marjans verhaal, is dat ze niet doet alsof ze ‘er’ al is.
Ze blijft zelf ook leren, ze blijft voelen en ontwikkelen. “Ik kan anderen niet begeleiden als ik zelf mijn eigen stukken niet blijf aankijken.”
En juist dat maakt haar geloofwaardig, geen perfecte goeroe. Maar een vrouw die zelf ook weet hoe het voelt om vast te lopen. Om te blijven doorgaan terwijl je lijf eigenlijk allang nee zegt.
Misschien herkennen zoveel mensen zich daarom in haar. Omdat ze niet boven iemand staat, maar ernaast.
En nu?
Marjan bouwt haar praktijk stap voor stap verder uit. Met één-op-één sessies, duo-sessies, ademcirkels en workshops binnen bedrijven.
Rustig, bewust. Zonder schreeuwerige marketing.
Maar mét een missie. Namelijk dat mensen weer leren luisteren naar zichzelf. En misschien begint dat uiteindelijk allemaal bij iets wat we elke dag doen, maar bijna nooit bewust:
ademhalen.
Of zoals Marjan het zelf mooi zegt:
“Wat jij zoekt, zit vaak al in jezelf. Je moet alleen weer leren voelen hoe je erbij komt.”
