Sommige ondernemers lijken altijd precies te weten waar ze naartoe gaan. Alsof er vanaf hun achtste een strak uitgestippeld plan klaarligt. Bij Danny Jansen liep het anders. Zijn carrière begon in de keuken, bracht hem naar televisie, kookboeken en volle zalen, maar uiteindelijk vond hij misschien wel zijn grootste ondernemerssucces op een plek waar niemand het had verwacht: achter een laptop.
Wat zijn verhaal zo bijzonder maakt? Dat hij niet begon als geboren ondernemer met een businessplan onder zijn arm. Integendeel. Danny noemt zichzelf een verlegen jongen die niet goed kon leren, veel liever tekende en met Lego speelde dan in de schoolbanken zat. Toch zit er één rode draad door zijn hele leven: als hij ergens voor gaat, wil hij weten hoe ver hij kan komen.
En precies die eigenschap bracht hem uiteindelijk van de sterrenkeuken naar televisie én naar een succesvolle e-commerce onderneming.
Een verlegen jongen met grote dromen
Wanneer ik Danny vraag wie hij was als achtjarige jongen, moet hij lachen.
“Eigenlijk best verlegen,” vertelt hij. “Maar tegelijkertijd ook ondernemend. Ik hield van rommelmarktjes en dingen verkopen.”
Op school voelde hij zich nooit echt thuis. Leren ging moeizaam en hij was bepaald geen voorbeeld leerling. Maar waar anderen misschien een beperking zagen, ontdekte Danny al vroeg dat succes niet alleen in schoolresultaten zit.
Toen hij moest kiezen wat hij later wilde worden, dacht hij eerst aan gastheer. Mensen ontvangen, een praatje maken, gasten in de watten leggen. Dat paste bij hem. Tot hij hoorde dat daar Frans voor nodig was.
“Toen dacht ik: laat maar, dan word ik kok.”
Achteraf moet hij daar nog steeds om lachen.
“Het is eigenlijk gek hoe één beslissing je hele leven kan veranderen.”
Op zijn vijftiende al aan het werk
Waar veel leeftijdsgenoten nog bezig waren met huiswerk en bijbaantjes, werkte Danny al bijna fulltime in de horeca.
Op zijn vijftiende stapte hij in het leerlingstelsel. Eén dag per week naar school, de rest werken. Salaris verdienen, leren omgaan met geld en kennismaken met het echte bedrijfsleven.
“De horeca is een harde wereld,” vertelt hij. “Maar ik wilde altijd het beste bereiken.”
Hij stelde zichzelf een ambitieus doel: vóór zijn twintigste in een sterrenzaak werken.
Dat lukte al op zijn achttiende. Daarna volgde de ene uitdaging na de andere. Van Brabant verhuisde hij naar de omgeving van Amsterdam, waar de horeca een stuk harder en competitiever bleek dan hij gewend was.
“Dat was goed voor mijn ontwikkeling. Daar leerde ik echt mijn mannetje staan.”
Maar hoewel de keuken hem veel bracht, wist hij diep van binnen dat er meer moest zijn.
De man die zijn leven veranderde
In de culinaire wereld deed Danny mee aan wedstrijden en patisseriewedstrijden. Daar ontmoette hij iemand die later een enorme rol zou spelen in zijn leven: Rudolph van Veen.
Via Rudolph kwam Danny terecht bij het televisieprogramma Life & Cooking.
Een kans die hij zonder nadenken pakte. “Ik dacht: wat heb ik te verliezen?”
Wat begon als werk achter de schermen groeide uit tot een televisiecarrière die jaren zou duren. Maar misschien nog belangrijker: Rudolph leerde hem iets anders.
“Hij liet me zien dat je je doelen ook op een leuke manier kunt bereiken.”
Want zoals zoveel jonge ambitieuze mensen was Danny in die tijd vooral bezig met presteren. Hard werken. Nog harder werken. En nog harder.
Tot iemand hem liet zien dat succes niet altijd ten koste hoeft te gaan van alles om je heen.
Van restaurant naar miljoenenpubliek
Voor een kok is het bijzonder om veertig gasten gelukkig te maken. Voor een tijdschrift bereik je misschien vijftienduizend lezers.
Maar televisie? Dat is een compleet andere wereld. “Bij Life & Cooking stonden we ineens voor een miljoenenpubliek.”
En later volgde ook 24Kitchen, waar Danny voor het eerst ontdekte hoeveel impact het heeft wanneer je je passie kunt delen met duizenden mensen tegelijk.
“Dat vond ik geweldig. Als ik ergens enthousiast over ben, wil ik dat andere mensen dat ook ontdekken.”
Zijn enthousiasme voor eten bracht hem naar kookboeken, televisieprogramma’s en grote evenementen. Maar de mooiste momenten zaten vaak juist in de kleine dingen.
Zoals de vrouw die na een TIA dankzij zijn programma’s weer plezier kreeg in koken. Of kinderen die hij mocht bezoeken tijdens moeilijke periodes in hun leven.
“Dan sta ik gewoon te huilen.”
Ik ben meer dan alleen de kok
Toch begon er na verloop van tijd iets te knagen.
Want hoe succesvol zijn televisiecarrière ook was, Danny merkte dat iedereen hem maar op één manier zag. Als kok.
“Overal ging het over eten. Maar ik dacht steeds vaker: ik ben toch meer dan alleen de kok?”
Een gedachte die veel ondernemers zullen herkennen. Want op het moment dat anderen je in een hokje stoppen, ontstaat vaak de behoefte om te ontdekken wat er nog meer mogelijk is.
Dat moment kwam voor Danny tijdens corona.
De wake-up call van corona
Zoals voor zoveel ondernemers veranderde corona alles. Programma’s werden stopgezet. Producties verdwenen van de planning. En ineens realiseerde Danny zich iets belangrijks.
“Eigenlijk wedde ik op één paard.” Wat als televisie wegviel?
Wat als hij ooit niet meer op tv zou verschijnen? Wat bleef er dan over? Dat besef zorgde voor een nieuw plan.
Hij wilde iets opbouwen naast televisie. Iets waar hij zelf controle over had. En toen kwam e-commerce op zijn pad.
“Dat gaat toch nooit werken?”
Het grappige is dat meerdere mensen hem al eerder hadden verteld dat hij een webshop moest beginnen.
Met messen, pannen, keukenspullen.
Producten waar hij verstand van had. Maar jarenlang wuifde hij het idee weg.
“Dat gaat toch nooit werken?” Tot hij tijdens corona besloot om er toch eens serieus naar te kijken.
Niet omdat hij overtuigd was.
Maar omdat hij nieuwsgierig werd. En nieuwsgierigheid blijkt vaak een krachtiger motor dan zekerheid.
De eerste verkoop
Danny had nauwelijks technische kennis. “Een laptop openen kon ik nog net.” Toch zette hij zijn eerste webshop online. Met behulp van een cursus. En een flinke dosis lef.
Vervolgens besteedde hij het adverteren uit aan iemand anders. Doodeng vond hij dat. Want geld uitgeven zonder precies te weten wat ermee gebeurt? Dat voelde niet comfortabel. Totdat hij tijdens een draaidag ineens een melding hoorde.
Kaching. Een bestelling.
€1.700. “Ik dacht: wacht eens even…”
Dat moment veranderde alles.
Van bijverdienste naar hoofdinkomen
Wat begon als een klein experiment groeide uit tot iets veel groters. Danny begon hoogwaardige keukenproducten te verkopen. Geen goedkope impulsaankopen. Geen wegwerpproducten.
Maar kwaliteitsproducten waar hij zelf achter stond. Later kwamen daar luxe Italiaanse fornuizen bij. Vandaag behoort hij tot de grootste verkopers van dat merk in Nederland.
En waar hij ooit blij was met een paar duizend euro extra per maand, groeide het uit tot zijn belangrijkste inkomstenbron. Inmiddels heeft hij meerdere webshops, een internationale uitbreiding en nieuwe plannen op de tekentafel.
Waarom zijn aanpak anders is
Wat mij vooral opvalt tijdens het gesprek, is dat Danny totaal niet lijkt op het stereotype internetondernemer.
Geen Dubai-verhalen, geen gehuurde Lamborghini, geen Rolex om indruk te maken.
Sterker nog, hij moet lachen als het onderwerp ter sprake komt.
“Ik pas niet eens in een Ferrari.”
Zijn visie is simpel. Ondernemen draait niet om uiterlijk vertoon.
Het draait om vrijheid.
Om je kinderen naar school kunnen brengen of om op een woensdagochtend spontaan naar de bioscoop kunnen gaan.
Dat is voor hem de echte winst.
De kracht van persoonlijk contact
Ook in zijn academy, waarin hij anderen leert hoe ze een webshop kunnen opbouwen, kiest hij bewust voor een andere aanpak. Je moet denken aan meer kleinschalig, persoonlijk maar vooral menselijk.
Iedere deelnemer heeft zijn telefoonnummer, iedereen kan en mag vragen stellen.
“Het moet voelen als een klein restaurant waar iedereen je naam kent.” Misschien is dat wel zijn horecahart dat nooit verdwenen is. Want uiteindelijk draait alles nog steeds om hetzelfde:
Mensen helpen, mensen blij maken, mensen verder brengen.
Waarom hij op zijn veertigste opnieuw begon
Het mooiste inzicht uit ons gesprek? Dat succes geen leeftijd kent.
Danny begon pas echt serieus met ondernemen toen hij veertig was. Een leeftijd waarop veel mensen denken dat de belangrijkste keuzes al gemaakt zijn. Hij ziet dat anders.
“De grootste fout die ik heb gemaakt, is dat ik niet eerder ben begonnen.”
En misschien is dat precies waarom zijn verhaal zoveel ondernemers zal aanspreken. Omdat het laat zien dat je niet alles op je vijfentwintigste hoeft uit te vinden. Dat een nieuwe droom ook op je veertigste mag ontstaan.
Of op je vijftigste, of morgen.
Wat echt telt
Aan het einde van ons gesprek vraag ik hem wat hij doet wanneer het tegenzit. Zijn antwoord is opvallend eenvoudig.
Hij denkt aan zijn kinderen, aan zijn gezin, aan wat écht belangrijk is.
“Heb ik mijn kinderen nog? Dan komt het wel goed.”
En misschien is dat uiteindelijk de grootste ondernemers les van Danny Jansen. Niet dat je een succesvolle webshop kunt bouwen.
Niet dat je op televisie kunt komen, niet dat je meerdere bedrijven kunt runnen. Maar dat succes pas waarde krijgt als je onderweg niet vergeet waarom je het allemaal doet.
“De enige die bepaalt of het lukt, ben je zelf. Dus stop met wachten, stop met twijfelen en begin gewoon. Want de grootste spijt is vaak niet wat je hebt gedaan, maar wat je nooit hebt geprobeerd.”
