Door 
“Deze glow is niet alleen skincare. Het is ook selfcare, selflove en hoe je tegen jezelf praat.”
Het is een zin die veel zegt over Inge, oprichter van DermaLab. Want hoewel haar bedrijf draait om huidverbetering, gaat haar verhaal over veel meer dan een mooie huid.
Over jarenlang leven volgens verwachtingen van anderen. Over een huwelijk dat eindigde en een werkelijkheid die daarna volledig op zijn kop kwam te staan. Over opnieuw beginnen met twee kinderen. En over het lef hebben om juist op een moment waarop bijna alle zekerheid wegvalt, te kiezen voor een idee dat al jaren ergens in haar hoofd zat.
Wat begon als een persoonlijke zoektocht naar betere huidverbetering voor thuis, groeide uit tot een snelgroeiend merk met internationale ambities. Maar de grootste transformatie vond misschien niet plaats in de ontwikkeling van DermaLab. Die vond plaats bij Inge zelf.
Voor She Builds vertelt ze openhartig over jezelf kwijtraken en terugvinden, de harde kanten van het ondernemerschap, haar ambitie om internationaal te groeien en waarom succes voor haar inmiddels over veel meer gaat dan omzet alleen.
‘Ik wist eigenlijk niet meer wie ik was’
Vraag Inge wie ze is als je alle functietitels weglaat en ze hoeft niet lang na te denken over waar haar verhaal begint.
Niet bij DermaLab. Niet bij haar studie. Niet bij haar carrière.
Maar bij zichzelf.
“Ik heb me bijna veertig jaar geplooid naar mensen, naar beelden en naar ideeën waarvan ik dacht dat ik eraan moest voldoen. Zo erg dat ik eigenlijk niet meer wist wie ik zelf was.”
Het klinkt bijna tegenstrijdig wanneer je haar achtergrond hoort. Inge komt uit een doktersfamilie en de verwachting lag min of meer klaar: ook zij zou richting geneeskunde gaan. Ze deed de ingangsexamens, maar vlak voordat de universiteit begon, besloot ze dat het niet haar wereld was.
Ze koos voor Toegepaste Economische Wetenschappen en belandde daarna bij KPMG.
Ook daar merkte ze hoe sterk haar behoefte was om te presteren. Een titel behalen. Bewijzen dat ze iets kon. Een plek innemen die aanzien had.
Totdat ze opnieuw voelde: dit ben ik niet.
Ze maakte een drastische overstap naar de cosmeticawereld en ging voor Babor Cosmetics werken. Om haar klanten echt te begrijpen, volgde ze daarnaast een avondopleiding tot schoonheidsspecialiste.
Daar kwamen twee werelden samen die later essentieel zouden blijken voor DermaLab: haar economische achtergrond en haar fascinatie voor de huid.
Maar er speelde nog iets.
Inge had zelf ernstige volwassen acne.
“Ik had pijnlijke ontstekingen. Soms kon ik ’s nachts amper op mijn wangen liggen.”
Werken voor een cosmeticamerk met onder andere producten tegen acne, terwijl haar eigen huid zichtbaar bleef worstelen, was confronterend. Ze werd er zelfs door klanten op aangesproken.
Juist daardoor begon ze anders te kijken.
Niet alleen naar wat je op een huid smeert, maar ook naar wat er onder de oppervlakte gebeurt. Stress. Voeding. Emoties. Hoe je leeft. Hoe je je voelt.
Het werd het begin van haar eigen zoektocht naar huidverbetering én persoonlijke ontwikkeling.
Achttien jaar horen dat je het niet kunt
Er zit een opvallende rode draad in het gesprek met Inge: ze weigert zichzelf alleen als slachtoffer van haar verleden te zien.
Dat betekent niet dat ze kleiner maakt wat er is gebeurd.
Integendeel.
Ze vertelt open over haar huwelijk en over de woorden die jarenlang tegen haar werden gezegd.
“Ik heb achttien jaar gehoord dat ik zonder hem niets was. Dat ik zonder hem geen Chanel-handtas zou hebben. Dat ik zonder hem niet in die auto zou rijden.” Ondertussen werkte ze naar eigen zeggen zeven dagen per week mee aan wat zij zag als gezamenlijke projecten.
“Als die zaadjes iedere dag in je hoofd worden geplant, begin je ze op een gegeven moment te geloven.”
Toen haar huwelijk eindigde, stortte de werkelijkheid in.
Inge bleef achter met haar twee kinderen. Haar ex-man had €3.000 cash op de keukentafel achtergelaten. In de weken daarna ontdekte ze naar eigen zeggen elf failliete bedrijven op haar naam waarvan ze niet wist dat ze op haar naam stonden. Ook ontdekte ze dat haar ex-man een dubbelleven had geleid.
Ze herinnert zich een week waarin ze nauwelijks functioneerde.
In een jogging door het huis. Niet wassen. Huilen. Scrollen op Instagram. En toen kwam een zin terug die iemand jaren eerder tegen haar had gezegd:
Als je naar iemand anders wijst, wijzen er altijd drie vingers naar jezelf.
Dat werd een kantelpunt.
Niet omdat ze daarmee de verantwoordelijkheid voor wat haar was aangedaan naar zichzelf schoof. Wel omdat ze begon te kijken naar het enige deel waar ze vanaf dat moment nog invloed op had: haar eigen keuzes.
“Hoezo heb ik achttien jaar toegelaten dat iemand zo tegen mij sprak? Hoezo heb ik dingen niet beter geregeld? Waarom ben ik gebleven?”
Het zijn harde vragen.
Maar juist daar begon volgens Inge haar weg terug.
Niets meer te verliezen
Er kwam een moment waarop bijna alles weg was. De financiële zekerheid. Haar huwelijk. Het huis. Auto’s. Het leven zoals ze dat kende. En gek genoeg ontstond daar ook ruimte.
“There is nothing more to lose.”
Want ergens in haar hoofd zat al jaren een idee.
Tijdens reizen was Inge ooit een naaldstempel voor thuisgebruik tegengekomen. Door haar eigen huidproblemen had ze jarenlang professionele behandelingen gehad, waaronder micro needling. Haar dermatoloog had haar ooit verteld dat een veilige manier om zo’n techniek thuis toe te passen interessant zou kunnen zijn.
De stempel die Inge tegenkwam, overtuigde haar niet.
Te pijnlijk. Niet hygiënisch genoeg. Niet ontwikkeld zoals zij dacht dat het zou moeten.
“Mijn eerste gedachte was: wat een domme ontwikkeling. Dit kan toch veel beter?”
Aanvankelijk zag ze er vooral een luxe sideproject in. Een product voor vrouwen zoals zijzelf, die honderden euro’s per maand aan hun huid konden uitgeven.
Totdat ze zelf ineens die vrouw niet meer was.
Waar ze voorheen makkelijk vijf-, zes-, zeven- of achthonderd euro per maand aan haar huid besteedde, moest ze na haar scheiding haar behandelingen annuleren.
En precies daar veranderde het idee.
“Toen dacht ik: dit is helemaal niet alleen voor luxe vrouwen. Wat met een alleenstaande mama die ook graag aan haar huid wil werken, maar niet iedere maand op een professionele stoel kan gaan liggen?”
DermaLab kreeg een andere betekenis.
Het schilderij waarmee alles begon
Inge begon producenten over de hele wereld te benaderen. De meeste deuren gingen dicht. Ze had een idee, ervaring en ambitie, maar nauwelijks geld. Tot één vrouw naar haar luisterde.
“Ik heb letterlijk gezegd: ik kan je zelfs geen €5.000 storten. Je zult het moeten hebben van het potentieel dat je in mij ziet.”
Twee maanden later ontving ze onverwacht een pakketje.
Daarin zat een verbeterde versie van de stempel, ontwikkeld op basis van haar visie, samen met de eerste serums.
“Ik krijg nog altijd koude rillingen als ik dat vertel.”
Vanaf dat moment ging het snel.
Ze testte, verbeterde en schakelde haar huidtherapeut en dermatoloog in voor kennis over ingrediënten, samenstellingen en veiligheid.
Maar voor een eerste bestelling was geld nodig. Er was nog één schilderij dat ze in bezit had van waarde.
Ze verkocht het. Met de opbrengst kocht ze haar eerste voorraad in. Geen grote investeerder. Geen financiële buffer.
Eén schilderij.
En een idee waarin ze geloofde.
Lanceren met 280 volgers
In maart en april 2024 begon Inge voorzichtig met DermaLab op social media. Wat quotes. Content over skincare.
Een paar maanden later, in juni, ging het merk officieel live.
Met 280 volgers.
De eerste maand draaide ze naar eigen zeggen €7.500 omzet, volledig online.
Daarna kwam een telefoontje dat veel veranderde.
De dermatoloog die Inge jarenlang had geholpen met haar eigen acne wilde het product als eerste inkopen voor haar kliniek.
Daarmee ging een deur open naar de professionele markt.
“Het eerste jaar heb ik eigenlijk geen enkele koude prospect hoeven benaderen. Uit de ene B2B-aankondiging kwamen weer nieuwe geïnteresseerden.”
DermaLab begon te groeien.
Niet alleen als online merk, maar ook via professionals.
En Inge groeide mee.
Meer dan een mooi cosmeticamerk
Wat Inge absoluut niet wilde, was nóg een cosmeticamerk bouwen dat vooral mooie beloftes verkoopt.
Ze wilde aantoonbare huidverbetering en een product dat voor thuisgebruik ontwikkeld is, maar voortkomt uit kennis van professionele behandelingen. De missie daarachter is minstens zo belangrijk. Iedere vrouw de mogelijkheid geven om haar glow terug te claimen.
En dat woord glow betekent voor Inge inmiddels veel meer dan een mooie huid.
Ze vertelt over initiatieven rond kerst waarbij alleenstaande moeders hun verhaal kunnen insturen en vanuit DermaLab behandelingen krijgen aangeboden.
Omdat ze precies weet hoe het voelt wanneer zelfs iets als goed voor jezelf zorgen ineens een luxe wordt.
Maar ze blijft ook voorzichtig in haar claims.
Een huidprobleem staat volgens haar niet altijd op zichzelf. Bij acne kunnen bijvoorbeeld hormonale factoren of voeding meespelen. Pigmentatie kan terugkomen wanneer iemand zich onvoldoende tegen de zon beschermt.
DermaLab moet daarom geen wondermiddel zijn.
Het moet een serieus huidverbeteringsmerk worden.
‘Waar ben ik aan begonnen?’
Wie alleen naar de buitenkant kijkt, ziet een merk dat in korte tijd hard groeit.
Inge ziet ook de andere kant.
“De afgelopen twee jaar heb ik misschien wel honderd momenten gehad waarop ik dacht: waar ben ik aan begonnen?”
Het eerste halfjaar werkte ze zeven dagen per week en sliep ze naar eigen zeggen ongeveer zes uur per nacht.
Tussendoor probeerde ze er voor haar kinderen te zijn.
“Dan stuurde ik een berichtje: lieve schatten, we doen dit samen. Ik wil ervoor zorgen dat we weer kunnen leven richting wat wij normaal vinden.”
Daarna kwam een nieuwe fase: een team.
Op het moment van ons gesprek heeft Inge drie mensen vast in dienst naast zichzelf, is ze bezig twee nieuwe mensen te werven en werkt ze daarnaast met vaste freelancers.
Dat betekent groeien.
Maar ook leidinggeven.
En dat laatste vindt ze soms moeilijker dan ondernemen zelf.
“Ik vind mensen managen verschrikkelijk. Het kost ontzettend veel tijd en soms moet je beslissingen nemen die pijn doen.”
De dag voor ons gesprek moest ze iemand ontslaan.
Met tranen in haar ogen bracht ze de aangetekende brief naar de post.
Maar als startup, zegt ze, kun je het je niet permitteren dat één persoon het functioneren van een heel team beïnvloedt.
Dus schakelt ze door.
“Even een traan eruit. En daarna: komaan Inge. Dit is weer die les die nodig is om het volgende niveau te kunnen dragen.”
De angst dat het morgen weg kan zijn
Achter haar ambitie zit nog steeds onzekerheid.
Wanneer ik haar vraag waar ze als ondernemer het meest bang voor is, volgt geen ingewikkeld antwoord.
Dat alles ineens stopt.
“Dat niemand het product morgen nog wil. Dat niemand het nog interessant vindt. Dat het allemaal weer verloren kan gaan.”
Die angst komt ergens vandaan.
Inge heeft al eens meegemaakt hoe een opgebouwd leven in korte tijd uit elkaar kan vallen.
Dus wanneer een maand rustiger is, voelt ze dat.
Tegelijkertijd leert ze steeds beter om ondernemer te zijn. Niet alleen investeren in zichtbaarheid, shoots, evenementen en groei, maar ook reserves opbouwen. Accepteren dat een zomermaand rustiger kan zijn. Data verzamelen. Vooruitkijken.
En misschien wel het moeilijkste voor iemand die het liefst alles zelf bewaakt: loslaten.
“Ik ben echt een soort helikoptermoeder op kantoor.”
Ze lacht, maar ze weet dat het haar volgende groeipunt is.
Niet overal bovenop zitten. Haar team vertrouwen. Ruimte creëren om zelf bezig te zijn met de dingen waarmee zij DermaLab verder kan brengen.
Van België naar de rest van Europa
Klein denken past niet echt bij Inge.
Nederland staat nadrukkelijk op de agenda en ook vanuit Spanje, Frankrijk en de Emiraten komen volgens haar aanvragen binnen.
Toch zegt ze niet overal direct ja op. Internationale groei klinkt aantrekkelijk, maar iedere nieuwe markt vraagt mensen, geld, kennis en aandacht. Haar uiteindelijke droom is helder: DermaLab uitbouwen tot een internationaal bekend nichemerk voor huidverbetering, thuis én via professionals.
Als we elkaar over vijf jaar opnieuw spreken?
Dan hoopt ze dat DermaLab een stevige positie in Europa heeft opgebouwd en ook in de Emiraten aanwezig is.
Zelf ziet ze zichzelf dan misschien met haar kinderen in Spanje wonen.
En ze hoopt op iets wat bijna nog groter klinkt dan internationale groei:
rust.
“Ik wil met veel meer ease ondernemen. Meer rust voor mezelf hebben en die rust ook kunnen uitstralen naar mijn team.”
Ze moet er zelf een beetje om lachen.
Misschien is dat, met haar karakter, wel de grootste uitdaging van allemaal.
‘Deze glow is niet alleen skincare’
Aan het einde van ons gesprek komt alles eigenlijk samen.
Haar huid. Haar huwelijk. De scheiding. Het ondernemerschap. DermaLab. Haar kinderen. De vrouw die ze vroeger was en de vrouw die ze nu probeert te zijn.
Inge wil in de toekomst meer betekenen voor mensen die, zoals zij het noemt, rock bottom hebben geraakt.
Dat kan door een scheiding zijn. Het verlies van iemand van wie je houdt. Een faillissement. Of simpelweg doordat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
“Ik wil het verhaal vertellen van jezelf terugvinden en van daaruit weer gaan stralen.”
Want een glow koop je volgens haar uiteindelijk niet alleen in een potje.
“Deze glow is niet alleen goede skincare. Het is ook selfcare. Selflove. Goede voeding. En vooral: hoe praat je tegen jezelf? En hoe laat je toe dat andere mensen tegen jou praten?”
Misschien is dat uiteindelijk wel waar het verhaal van Inge en DermaLab samenkomt.
Een merk dat draait om huidverbetering, gebouwd door een vrouw die zelf opnieuw moest ontdekken wie ze was en wat ze kon.
Niet ondanks alles wat er gebeurde.
Maar voor een deel juist daardoor.
En misschien is dat wel de belangrijkste glow die er bestaat: weer durven kijken naar de persoon in de spiegel en weten dat je vanaf daar verder kunt.
